--------------
Mga Wish...
--------------
sabihin nating isang araw, habang papauwi ka ay meron
kang nakitang isang kapansin-pansing bote sa daan...
medyo misteryoso ang hugis ng bote...
[hindi kahugis ng tanduay lapad, o ng kung
ano mang long-neck, o bailey's, o napoleon...
ewan mo talaga... ngaun ka lang nakakta ng ganun.]
pinulot mo ang holy mahiwagang bote
at naitanong mo sa sarili mo...
['sino kaya ang naglasing dit0?']
'anong bote kaya toh?ngayon lang ako nakakita ng
bote na ganito ang hugis...'
zoom in... zoom out... binusisi mo ang bote...
'anong bote kaya to?'.. [wala namang nakasulat na
johnny walker, kaya di mo masabi kung alak nga ba ang
laman nito dati...]medyo mabigat siya at paalogalog kaya
alam mong meron pa siyang laman...
[gusto mo buksan para makita
kung pwede pa ba laklakin ang natitirang alkohol...]
gusto mo malaman kung ano nga ba talaga ang laman ng
bote...[pano mo kaya siya mabubuksan?]
kutingting...kutingting...kutingting...
at ay0s!!!nabuksan mo siya!at PUFF!!!!
lalong mas maAYOS!!!
biglang bumuga ang bote ng tonetoneladang carbon
monoxide, at sa isang iglap, isang HUBAD na genie ang
tumambad sa iyong harapan...nabigla ka...tiningnan ka
ng genie sa mga mata, at bigla mong naitanong sa sarili mo...
'may 3 wishes kaya ako?'
ilang sandali pa, biglang nagsalita ang genie...
'naliligo pa ako...pwede maya na lang?'
nagambala mo pala ang pagligo ng genie...
pumasok ulit sa holy mahiwagang genie bote ang
HUBAD na genie, at naiwan kang nakatunganga
sa kawalan...'totoo pala ang genies...'
--- #%# ---
{kelangan kong bilisan...
sana nasa skul pa ang mga mokong...}
[hingal hingal]
{nasa skul pa kaya yung mga yun?
ang init naman ng araw... langya...
kung di naapektohan ng sobrang init ang mga utak ng
klasmeyts ko, andun pa sila sa skul at hinihintay ako...
medyo late na ako...isang oras...pero di naman siguro
ganun ka late para iwanan... ang iba siguro kararating
lang mga 5 minutes ago...pwede pa ako humabol...}
so binilisan ko pa ang pagtakbo...nagdarasal sa daan
na sana andun pa nga sila... medyo sigurado na akong
iniwan na ako ng mga 'kagrupo' ko sa pabigat na project
na toh, pero di parin ako nawalan ng pagasa...baka lang
naman, andun pa sila sa skul at hinihintay ako...
halos mawasak ang mundo ko nang makita ko nang wala
na akong nadatnan sa room...pambihira...di ako nagkamali.
iniwan nga ako ng mga 'kagrupo' ko...
wala na yung mga 'friends' ko nung dumating ako sa skul...
nainip siguro sila sa kahihintay... 9:00 ang
napagkasunduan... 10:43 ako dumating...
[okay...nagsinungaling ako kanina...
hindi lang isang oras ang late ko...]
so umupo na lang ako sa isang sulok...
langya talaga...ano na gagawin ko ngayon?
sana di nalang ako umalis ng bahay at naglaro na lang ng
paborito kong pc game, o di kayay nag frendster...
{halos di na maipinta ang mukha ko...kelangan mo ng
tagapagligtas...at yun nga ang dumating...}
--- #%# ---
1:25 na ata kayo natapos sa kwentuhan niyo...
sa unang tingin, cute siya... sa pangalawang tingin, ang
sarap niya nang tingnan ng paulit2... pag nagpadala ka sa
ka cutean niya, di mo na gugustuhin pang alisin ang
paningin mo sa kanya...yun nga ang nangyari sayo...
natapos ang ilang oras... nalaktawan mo ang lunch...
nakalimutan mo ang mga langkwenta mong 'kagrupo'...
lahat halos sa mundo nakalimutan mo... gusto mo lang
maknig sa kanya... sa mga sinasabi niya....
sa totoo lang, di ka naman tlaga interesado sa
mga tricks na kaya gawin ng aso niya katulad ng pagbukas
ng refrigerator...
[langya, kung marunong magbukas ng
refrigerator ang aso kong si gohan, siguradong mauubos
ang lahat ng pagkaing ilang linggo naming pinag ipunan para
mabili...]
di ka naman talaga interesado kung ano ang
ipinagkaiba ng love sa infatuation... or kung bakit
naghihirap parin ang pilipinas sa halip ng mga pangako
ng presidente at ng kanyang mga alagad na anghel...
di ka mahilig sa lahat ng yun... ano ba pakialam mo kung
magkaiba nga talaga ang love sa infatuation... ang
importante lang sau nung mga panahong yun ay ang
makatulong sa pagtapos ng 'group project' niyo para
magkaroon ka naman ng grade kahit papano...
ano ngayon kung maraming pangako na di natupad ang
kasalukuyang administrasyon?ang mga magulang mo ang
naghahanap ng trabaho at naghahanap ng paraan
para matustusan lahat ng kelangan mo...
andami niya pang pinagsasasabi...wala ka namang
maintindihan...ibang klase...ambilis ng oras...nagsalita
siya ng nagsalita...sumagot ka pminsan minsan...
pero marami sa panahong yun,nakatingin ka lang sa kanya...
minsan, napapansin niyang masyado nang malagkit ang
tingin mo sa kanya...
'baka bigla ako lapain ng taong to...'
naisip niya siguro...
--- #%# ---
patawad sa mga naloko kong basahin to...
--- end ---
Saturday, March 15, 2008
The Other "F" Word
The OTHER "F" Word
tabachoi [chickensopas.blogspot.com]
Kung magbibilang ako ngayon ng mga kakilalang may asawa last year tapos hindi na nila asawa ngayon, plus yung mga kakilala kong iba na yung GF or BF or FB (research nyo na lang) versus a year ago, dagdag pa yung mga wala na yung partner nila from a year ago, nasa 40% siguro ng mga kakilala ko ang kasama sa demographic na ito. Ang reasons ng mga breakups from 2006-2007 are as follows:
3rd runner up: Takot sa commitment
2nd runner up: Masyadong mataas na expectations ng partner
1st runner up: Pagkasira ng tiwala
At ang number 1 reason ng breakups from 2006-2007 ay:
"Wala. Nagsawa na lang siguro kami sa isa't-isa. Parang wala nang thrill."
Wow. Napaka-mature na reason. After billions of years of evolving the human brain, umabot na tayo sa point na ka-level na lang natin yung mga hayop. Bakit ganon? Bakit madali nang magsawa ang mga tao lalo na sa karelasyon nila?
Dahil ba sobrang spoiled na tayo sa pagiging instant ng lahat ng mga bagay? Dati rati, kapag long distance relationship, kailangan mong maghintay ng at least isang linggo para lang makapagpadala o makatanggap ng sulat. Ngayon, seconds na lang ang pag-send ng email, tapos meron pa kayong instant messaging software tulad ng Yahoo! at MSN messenger, with webcam and audio. Dati rati, kapag gusto mong marinig yung boses ng mahal mo, pupunta ka sa PT&T para makatawag ng long distance, na sobrang haba ng pila at sobrang laki ng bayad per minute. Ngayon, may international roaming na yung mga mobile phone. Ang point ko e madali na sigurong magsawa ang mga magkakarelasyon ngayon dahil taken for granted na yung effort para makipag-communicate. Dati, makatanggap ka lang ng postcard na may picture ng Taal Volcano tapos may nakasulat na "Wish You Were Here", sobrang kilig na. Ngayon nga, makatanggap ka lang ng text message na naka-all capital letters at walang emoticon na :) sa dulo, malaking away na.
Dahil din ba nasanay na tayong lahat sa sobrang bilis ng pagpalit ng technology? 10 years ago, astig ka na pag meron kang Pentium 2 PC na may 1Gb hard disk, pager ng EasyCall, at 14.4kbps modem sa bahay. Ngayon pag meron ka pa ring ganon, kahit yung mga squatter tatawagin ka nang mahirap. 5 years ago, katanggap-tanggap pa yung Nokia 5110. Ngayon pag naka-5110 ka, iisipin ng mga tao napulot mo lang yon sa basurahan. Masyado na yatang naaadik ang mga tao sa latest versions kaya pati sa relationships, pag nagsawa ka na sa partner mo, hahanap ka na agad ng "upgrade". Makahanap ka lang ng konting defect, palit agad.
Ayan masyado na naman akong nago-overanalyze. Dapat simple lang ang explanation sa lahat ng bagay e. So dapat may mas simple pang explanation siguro para dito.
As I see it, yung apat na reasons ng breakup na nabanggit ko kanina, simple lang ang dahilan. Since relationship ang usapan, wag nating sabihin na kasalanan lang ng isang tao ang breakup. PAREHO silang may pagkukulang kaya humantong sila sa paghihiwalay. Ano kamo yung kulang? Isang salitang nagsisimula sa "F". Hindi yung 4-letter word na nagra-rhyme with "buck" ha? "F" is for "F-fort". Walang kwenta ang relationship kung walang effort from both parties.
Isa-isahin natin. Yung takot sa commitment, kulang sa effort isipin kung saan papunta yung relationship nila. Yung kapartner naman nya, kulang sa effort ipakita na may future silang dalawa na hindi lang natatapos sa panonood ng sine, pagdi-dinner sa labas, at pagse-sex.
Yung may masyadong mataas na expectations sa partner, kulang sa effort intindihin yung limitations ng partner nya. Since hindi nya maintindihan, hindi sya matututong makapag-appreciate, at hindi rin sya matututong mag-adjust. Yung partner naman nya, kulang sa effort iparamdam na gusto nyang mag-sacrifice ng identity nya.
Dun sa mga nasira ang tiwala, nagkulang sa effort na magbantay at siguruhing name-maintain ng partner nila yung commitment sa relationship. Yung partner naman, hello, nagtarantado nga e. May effort, pero sa ibang tao napunta.
At sa reason na pagsasawa, kulang sa effort ang both parties na mag-evolve sa relationship. Naging kampante sila na may partner sila na kasama sa daily routine. Sa ilang buwang araw-araw na pagsusundo, pag-kain sa labas, at paghatid pauwi, magigising na lang sila isang araw na magtatanong kung bakit ginagawa nila yon. Mga tanong tulad ng "kung love yon, bakit parang wala nang kilig sa pagbubukas ng pinto pag papasok sa restaurant?", "kung love ito, bakit hindi na ako nakukuryente pag hawak nya ang kamay ko habang naglalakad kami?", "kung love ito, bakit parang parausan na lang ako pag nagsesex kami?"
Pag pumasok ka sa relationship, wag mong i-expect na tatagal ang kilig. Bigyan mo yan ng mga at least six months, hindi mo na mararamdaman yung romance nung nagliligawan pa lang kayo. Pero ito ang dahilan para magbigay ka ng effort na mag-evolve kayong dalawa sa loob ng relationship. Kung total opposites kayo, pwede kayong magkaroon ng osmosis, na kung saan may qualities yung isa na napupunta dun sa isa, and vice-versa, hanggang maging magkapareho na kayo. Kung magkapareho naman kayo, mag-effort naman kayong gumawa ng mga bagay na wala sa routine nyo. Maraming options, kaunting effort lang at creativity ang kailangan.
So mga kids, pag papasok kayo sa isang relationship, always think of the OTHER "F" word. Kung di nyo kaya yun, i-enjoy nyo na lang ang nakasanayan nyong "F" word. Hehe.
---------------------------------------
[chickensopas.blogspot.com]
tabachoi [chickensopas.blogspot.com]
Kung magbibilang ako ngayon ng mga kakilalang may asawa last year tapos hindi na nila asawa ngayon, plus yung mga kakilala kong iba na yung GF or BF or FB (research nyo na lang) versus a year ago, dagdag pa yung mga wala na yung partner nila from a year ago, nasa 40% siguro ng mga kakilala ko ang kasama sa demographic na ito. Ang reasons ng mga breakups from 2006-2007 are as follows:
3rd runner up: Takot sa commitment
2nd runner up: Masyadong mataas na expectations ng partner
1st runner up: Pagkasira ng tiwala
At ang number 1 reason ng breakups from 2006-2007 ay:
"Wala. Nagsawa na lang siguro kami sa isa't-isa. Parang wala nang thrill."
Wow. Napaka-mature na reason. After billions of years of evolving the human brain, umabot na tayo sa point na ka-level na lang natin yung mga hayop. Bakit ganon? Bakit madali nang magsawa ang mga tao lalo na sa karelasyon nila?
Dahil ba sobrang spoiled na tayo sa pagiging instant ng lahat ng mga bagay? Dati rati, kapag long distance relationship, kailangan mong maghintay ng at least isang linggo para lang makapagpadala o makatanggap ng sulat. Ngayon, seconds na lang ang pag-send ng email, tapos meron pa kayong instant messaging software tulad ng Yahoo! at MSN messenger, with webcam and audio. Dati rati, kapag gusto mong marinig yung boses ng mahal mo, pupunta ka sa PT&T para makatawag ng long distance, na sobrang haba ng pila at sobrang laki ng bayad per minute. Ngayon, may international roaming na yung mga mobile phone. Ang point ko e madali na sigurong magsawa ang mga magkakarelasyon ngayon dahil taken for granted na yung effort para makipag-communicate. Dati, makatanggap ka lang ng postcard na may picture ng Taal Volcano tapos may nakasulat na "Wish You Were Here", sobrang kilig na. Ngayon nga, makatanggap ka lang ng text message na naka-all capital letters at walang emoticon na :) sa dulo, malaking away na.
Dahil din ba nasanay na tayong lahat sa sobrang bilis ng pagpalit ng technology? 10 years ago, astig ka na pag meron kang Pentium 2 PC na may 1Gb hard disk, pager ng EasyCall, at 14.4kbps modem sa bahay. Ngayon pag meron ka pa ring ganon, kahit yung mga squatter tatawagin ka nang mahirap. 5 years ago, katanggap-tanggap pa yung Nokia 5110. Ngayon pag naka-5110 ka, iisipin ng mga tao napulot mo lang yon sa basurahan. Masyado na yatang naaadik ang mga tao sa latest versions kaya pati sa relationships, pag nagsawa ka na sa partner mo, hahanap ka na agad ng "upgrade". Makahanap ka lang ng konting defect, palit agad.
Ayan masyado na naman akong nago-overanalyze. Dapat simple lang ang explanation sa lahat ng bagay e. So dapat may mas simple pang explanation siguro para dito.
As I see it, yung apat na reasons ng breakup na nabanggit ko kanina, simple lang ang dahilan. Since relationship ang usapan, wag nating sabihin na kasalanan lang ng isang tao ang breakup. PAREHO silang may pagkukulang kaya humantong sila sa paghihiwalay. Ano kamo yung kulang? Isang salitang nagsisimula sa "F". Hindi yung 4-letter word na nagra-rhyme with "buck" ha? "F" is for "F-fort". Walang kwenta ang relationship kung walang effort from both parties.
Isa-isahin natin. Yung takot sa commitment, kulang sa effort isipin kung saan papunta yung relationship nila. Yung kapartner naman nya, kulang sa effort ipakita na may future silang dalawa na hindi lang natatapos sa panonood ng sine, pagdi-dinner sa labas, at pagse-sex.
Yung may masyadong mataas na expectations sa partner, kulang sa effort intindihin yung limitations ng partner nya. Since hindi nya maintindihan, hindi sya matututong makapag-appreciate, at hindi rin sya matututong mag-adjust. Yung partner naman nya, kulang sa effort iparamdam na gusto nyang mag-sacrifice ng identity nya.
Dun sa mga nasira ang tiwala, nagkulang sa effort na magbantay at siguruhing name-maintain ng partner nila yung commitment sa relationship. Yung partner naman, hello, nagtarantado nga e. May effort, pero sa ibang tao napunta.
At sa reason na pagsasawa, kulang sa effort ang both parties na mag-evolve sa relationship. Naging kampante sila na may partner sila na kasama sa daily routine. Sa ilang buwang araw-araw na pagsusundo, pag-kain sa labas, at paghatid pauwi, magigising na lang sila isang araw na magtatanong kung bakit ginagawa nila yon. Mga tanong tulad ng "kung love yon, bakit parang wala nang kilig sa pagbubukas ng pinto pag papasok sa restaurant?", "kung love ito, bakit hindi na ako nakukuryente pag hawak nya ang kamay ko habang naglalakad kami?", "kung love ito, bakit parang parausan na lang ako pag nagsesex kami?"
Pag pumasok ka sa relationship, wag mong i-expect na tatagal ang kilig. Bigyan mo yan ng mga at least six months, hindi mo na mararamdaman yung romance nung nagliligawan pa lang kayo. Pero ito ang dahilan para magbigay ka ng effort na mag-evolve kayong dalawa sa loob ng relationship. Kung total opposites kayo, pwede kayong magkaroon ng osmosis, na kung saan may qualities yung isa na napupunta dun sa isa, and vice-versa, hanggang maging magkapareho na kayo. Kung magkapareho naman kayo, mag-effort naman kayong gumawa ng mga bagay na wala sa routine nyo. Maraming options, kaunting effort lang at creativity ang kailangan.
So mga kids, pag papasok kayo sa isang relationship, always think of the OTHER "F" word. Kung di nyo kaya yun, i-enjoy nyo na lang ang nakasanayan nyong "F" word. Hehe.
---------------------------------------
[chickensopas.blogspot.com]
Sunday, December 23, 2007
The Tiger's Child
------------------------------------------------------------------------------
The Tiger's Child
Torey Hayden
------------------------------------------------------------------------------
-o0*0o-
My heart sank. There was so much to fight, so little to fight with.
It aint fair you go leave me! You aint supposed to do that, dont you know?...
Well Cinderella, the ball's over...
I wish it could go on forever.
Next year, when I'm in Miss McGuire's class...
And then they went away
Leaving me in the ruins of games...
Leaving me alone with the echoes of
Laughter that was not mine.
And you made me cry
And you didnt seem to care if I did
You just said the games are over...
Truth was, we were strangers, and none of us had anticipated that.
Yet why had she so thoroughly forgotten our class? The one bright spot, the one haven where she had been loved and regarded so well? Why had she forgotten us?
Im always lost...
...it was a meaningful year for me, and you made it so.
...it isnt how it did come out.
I already know the world's bad. Im not sure I can stand knowing its really worse.
You and I never get to spend any time alone. There's always them around.
And I always wanted it. Just once.
Its funny how such a silly thing can matter so much...
...why do beautiful things make me feel so sad?
You took me into that room... and you just made me feel like a million dollars - and then what did you do? Did you stay?
You made me believe you loved me...
How could you? You left me...
What had gone wrong? What had happened between last night, when we had seemed so close, and tonight, when we felt worlds apart?
You left me. Dont you know how much that hurt me?
What right did you have to give it to me, when you took it all away again?
Sooner or later, everything in my life goes away...
Why did it have to end like this?
Dont be mad at me... Just say, 'come on lovey,' and let me know youre glad to have me back.
I know what to do. I want to do it, but I never can.
I felt so horrible, empty inside, like someone had pulled all my guts out. And then you held me and slowly sort of filled me up again.
This feels good. Dont let go. I dont want to lose you again.
Its strange out there. Im not used to sleeping all on my own.
Come away, O human child!
To the waters and the wild
With a faery hand in hand,
For the world's full of weeping than you can understand.
Where are the people who are supposed to love me?
Even when I wasnt remembering things, I was always wanting to go back.
...'cause I love you... And I know you love me too.
-o0#0o-
The Tiger's Child
Torey Hayden
------------------------------------------------------------------------------
-o0*0o-
My heart sank. There was so much to fight, so little to fight with.
It aint fair you go leave me! You aint supposed to do that, dont you know?...
Well Cinderella, the ball's over...
I wish it could go on forever.
Next year, when I'm in Miss McGuire's class...
And then they went away
Leaving me in the ruins of games...
Leaving me alone with the echoes of
Laughter that was not mine.
And you made me cry
And you didnt seem to care if I did
You just said the games are over...
Truth was, we were strangers, and none of us had anticipated that.
Yet why had she so thoroughly forgotten our class? The one bright spot, the one haven where she had been loved and regarded so well? Why had she forgotten us?
Im always lost...
...it was a meaningful year for me, and you made it so.
...it isnt how it did come out.
I already know the world's bad. Im not sure I can stand knowing its really worse.
You and I never get to spend any time alone. There's always them around.
And I always wanted it. Just once.
Its funny how such a silly thing can matter so much...
...why do beautiful things make me feel so sad?
You took me into that room... and you just made me feel like a million dollars - and then what did you do? Did you stay?
You made me believe you loved me...
How could you? You left me...
What had gone wrong? What had happened between last night, when we had seemed so close, and tonight, when we felt worlds apart?
You left me. Dont you know how much that hurt me?
What right did you have to give it to me, when you took it all away again?
Sooner or later, everything in my life goes away...
Why did it have to end like this?
Dont be mad at me... Just say, 'come on lovey,' and let me know youre glad to have me back.
I know what to do. I want to do it, but I never can.
I felt so horrible, empty inside, like someone had pulled all my guts out. And then you held me and slowly sort of filled me up again.
This feels good. Dont let go. I dont want to lose you again.
Its strange out there. Im not used to sleeping all on my own.
Come away, O human child!
To the waters and the wild
With a faery hand in hand,
For the world's full of weeping than you can understand.
Where are the people who are supposed to love me?
Even when I wasnt remembering things, I was always wanting to go back.
...'cause I love you... And I know you love me too.
-o0#0o-
Wednesday, December 19, 2007
Hour Wish Dis Krismas
(%) santa
----------------------------------
(%) Ngayong gabi, susuyurin ko ang buong Pilipinas sa pagtatanong sa mga brokenhearted kung ano ang gusto nilang Christmas gift...
- - -
(1) [shocked] langya! santa, ikaw ba yan!?
(%) ako nga... nandito ako para itanong sayo kung ano ang gusto mong gift ngayong pasko...
(1) pambihira, sinabi mo sanang makikipagkita ka sakin ngayon para nakapaghanda naman ako kahit papano... teka, mag-iisip muna ako... lam ko na, penge na lang blade.
(%) blade? pambihira, langkwenta naman, bat blade?
(1) oo blade. maglalaslas na lang ako.
(%) langya, ang cheap naman. bumili ka na lang, or gamitin mo na lang ang pang-ahit ng tatay mo.
(1) sori santa, pero di na ko makakapanghiram kay papa. naglayas ako kasi nag away kami ng pamilya ko dahil sa syota ko. di na rin ako pwedeng bumili ng blade, kasi ginastos ko na lahat ng pera ko sa huli naming date. langya talaga.
(%) ganun ba. sige, o heto, maglaslas ka na...
(1) tnx santa! langya, bait mo talaga!
-o0o-
(%) hoy! langya, anong ginagawa mo dyan?!
(2) uy santa! ughhh... naligaw ka ata? anong kelangan mo? arghhh... humffff...
(%) g@g*!!! tanggalin mo muna yang tali, di ka makakapagsalita ng maayos nyan. tatanungin lang sana kita kung anong gift ang gusto mong matanggap...
(2) ako? harmffpHH... EEEkkk.... iiiyyaaaahhh... ugh. okay, natanggal na... teka, yung gift, siyempre, alam mo na kung ano... kaya mo bang ibigay siya ulit sakin?
(%) teka, sandali lang, titingnan ko...
(magmemeditate si santa)
(%) uy! congrats, nasa tambayan siya ngayon, punta ka na dun, langya, umaasa pa yung syota mo na magkikita kayo dun... pambihira oo... sige na.
(2) talaga santa?! yea, galing naman... sige magbibihis muna ako...
(%) bilisan mo lang, langya, mukhang mapapa sagasa na ata yung g@g* mong syota.
-o0o-
(%) hoi!!! nasa harap ka na naman ng computer mo!
{ (shocked) santa ikaw ba talaga yan?! (kukurutin mukha ni santa) ikaw ngaA!!! tatanungin mo ba wish ko? }
(%) wow nahulaan mo, sige, sabihin mo na...
{ sige, isang bagong pc na may ganitong processor, ganitong memory, ganitong storage capacity, ganitong dvd writer, yung may kasamang os na vista, ganitong version ng adobe photoshop, at ganitong installer, at ganito, at isang ganitong flashdrive, at isang ganito, yung 10 gig ang storage capacity, isang ganito, blahblahblah... }
(%) [shocked] andami naman! malulugi ang toy factory ko nyan!!! wala na kong ipapakain sa mga elves ko! pwede kayang voodoo doll na lang, or gayuma, or isang laruang tren, isang piraso ng blade, or lubid, or isang dosenang pills, or racumin, or kung gusto mo talaga ng flashdrive, pwede bang 256 mb lang?
{ LANGYA!!! anong gagawin ko sa voodoo doll at gayuma?! ano ako mambabarang?! at bat ako hihingi ng pangsuicide? marami ako nyan... ayoko ng lovelife! yung kasama ko ang tanungin mo, mahilig yun sa lovelife. mataas din ang suicide risk nun. }
(%) yung brokenhearted kanina, nagwish na ibalik ko sa kanya ang mahal nyang syota, ikaw ayaw mo?
{ di ako kailanman nagkasyota! isipin mo nga, kahit kaibigan, iniiwan ako... ganyan ako ka low-class. }
(%) so ayaw mo syang ibalik?
{ masaya na sya sa buhay nya ngayon... maghahanap na lang din ako ng katxtmate na cute pagnaka move on na ko ng tuluyan... }
(%) ayaw mong barangin natin yung katxtmate nya?
{ hahaha!!! langya, la akong pakealam sa mga txtmate nilang langkwenta... magsamasama sila ng mga txtm8 nilang walangkwenta... nun ko pa hate na hate mga taong halos kadikit na ng palad ang cp... pero sasabay siguro ako sa uso pagdating ng panahon - siguro pag nasa langit na ko... matututunan ko ding maglandi sa txt... }
(%) sige. sori pero wala akong mabibigay na gift sayo ngayong pasko...
{ ok lang yun... sanay na kong walang natatanggap... kelan ba ko nakatanggap ng gift, or card na exclusive para sakin? palagi namang naisasabay lang sa card ng iba ang card para sakin... pareho lang din ang papel... walang ka specialspecial talaga... katulad ko, hindi special... kahit anong sabihin nila, di ko talaga makitang special ako sa kanila. }
(%) sige, sori talaga, walang lunas ang lovelife mo... kung tutuusin, wala ka naman talagang lovelife. ewan ko kung bakit brokenhearted ka...
{ tama na. umalis ka na, baka ihawin ni papa yang reindeer mo... wala pa naman kaming ulam bukas... yung kasama ko, di mo tatanungin? }
-o0o-
(%) hoi!!! ikaw! anong wish mo?
[ alam mo na santa... ]
(%) wow, madali kang kausap... di katulad nung isang kasama mo... lakas talaga ng tama mo...
[ huh? anong sinasabi mo? ang hiling ko, isang bagong pc na may ganitong processor, ganitong memory, ganitong storage capacity, ganitong dvd writer, yung may kasamang os na vista, ganitong version ng adobe photoshop, at ganitong installer, at ganito, at isang ganitong flashdrive, at isang ganito, yung 10 gig ang storage capacity, isang ganito, blahblahblah... ]
(%) o hindE!!!! pareho lang kayo!!!
[ ganun ba? sige. bye. ]
(%) sige. bahala kayo.... sayang din yun.
-o0o-
{ naka move on ka na pala? }
[ syempre noh. di na ko depressed. not worth it. ]
----------------------------------
(%) Ngayong gabi, susuyurin ko ang buong Pilipinas sa pagtatanong sa mga brokenhearted kung ano ang gusto nilang Christmas gift...
- - -
(1) [shocked] langya! santa, ikaw ba yan!?
(%) ako nga... nandito ako para itanong sayo kung ano ang gusto mong gift ngayong pasko...
(1) pambihira, sinabi mo sanang makikipagkita ka sakin ngayon para nakapaghanda naman ako kahit papano... teka, mag-iisip muna ako... lam ko na, penge na lang blade.
(%) blade? pambihira, langkwenta naman, bat blade?
(1) oo blade. maglalaslas na lang ako.
(%) langya, ang cheap naman. bumili ka na lang, or gamitin mo na lang ang pang-ahit ng tatay mo.
(1) sori santa, pero di na ko makakapanghiram kay papa. naglayas ako kasi nag away kami ng pamilya ko dahil sa syota ko. di na rin ako pwedeng bumili ng blade, kasi ginastos ko na lahat ng pera ko sa huli naming date. langya talaga.
(%) ganun ba. sige, o heto, maglaslas ka na...
(1) tnx santa! langya, bait mo talaga!
-o0o-
(%) hoy! langya, anong ginagawa mo dyan?!
(2) uy santa! ughhh... naligaw ka ata? anong kelangan mo? arghhh... humffff...
(%) g@g*!!! tanggalin mo muna yang tali, di ka makakapagsalita ng maayos nyan. tatanungin lang sana kita kung anong gift ang gusto mong matanggap...
(2) ako? harmffpHH... EEEkkk.... iiiyyaaaahhh... ugh. okay, natanggal na... teka, yung gift, siyempre, alam mo na kung ano... kaya mo bang ibigay siya ulit sakin?
(%) teka, sandali lang, titingnan ko...
(magmemeditate si santa)
(%) uy! congrats, nasa tambayan siya ngayon, punta ka na dun, langya, umaasa pa yung syota mo na magkikita kayo dun... pambihira oo... sige na.
(2) talaga santa?! yea, galing naman... sige magbibihis muna ako...
(%) bilisan mo lang, langya, mukhang mapapa sagasa na ata yung g@g* mong syota.
-o0o-
(%) hoi!!! nasa harap ka na naman ng computer mo!
{ (shocked) santa ikaw ba talaga yan?! (kukurutin mukha ni santa) ikaw ngaA!!! tatanungin mo ba wish ko? }
(%) wow nahulaan mo, sige, sabihin mo na...
{ sige, isang bagong pc na may ganitong processor, ganitong memory, ganitong storage capacity, ganitong dvd writer, yung may kasamang os na vista, ganitong version ng adobe photoshop, at ganitong installer, at ganito, at isang ganitong flashdrive, at isang ganito, yung 10 gig ang storage capacity, isang ganito, blahblahblah... }
(%) [shocked] andami naman! malulugi ang toy factory ko nyan!!! wala na kong ipapakain sa mga elves ko! pwede kayang voodoo doll na lang, or gayuma, or isang laruang tren, isang piraso ng blade, or lubid, or isang dosenang pills, or racumin, or kung gusto mo talaga ng flashdrive, pwede bang 256 mb lang?
{ LANGYA!!! anong gagawin ko sa voodoo doll at gayuma?! ano ako mambabarang?! at bat ako hihingi ng pangsuicide? marami ako nyan... ayoko ng lovelife! yung kasama ko ang tanungin mo, mahilig yun sa lovelife. mataas din ang suicide risk nun. }
(%) yung brokenhearted kanina, nagwish na ibalik ko sa kanya ang mahal nyang syota, ikaw ayaw mo?
{ di ako kailanman nagkasyota! isipin mo nga, kahit kaibigan, iniiwan ako... ganyan ako ka low-class. }
(%) so ayaw mo syang ibalik?
{ masaya na sya sa buhay nya ngayon... maghahanap na lang din ako ng katxtmate na cute pagnaka move on na ko ng tuluyan... }
(%) ayaw mong barangin natin yung katxtmate nya?
{ hahaha!!! langya, la akong pakealam sa mga txtmate nilang langkwenta... magsamasama sila ng mga txtm8 nilang walangkwenta... nun ko pa hate na hate mga taong halos kadikit na ng palad ang cp... pero sasabay siguro ako sa uso pagdating ng panahon - siguro pag nasa langit na ko... matututunan ko ding maglandi sa txt... }
(%) sige. sori pero wala akong mabibigay na gift sayo ngayong pasko...
{ ok lang yun... sanay na kong walang natatanggap... kelan ba ko nakatanggap ng gift, or card na exclusive para sakin? palagi namang naisasabay lang sa card ng iba ang card para sakin... pareho lang din ang papel... walang ka specialspecial talaga... katulad ko, hindi special... kahit anong sabihin nila, di ko talaga makitang special ako sa kanila. }
(%) sige, sori talaga, walang lunas ang lovelife mo... kung tutuusin, wala ka naman talagang lovelife. ewan ko kung bakit brokenhearted ka...
{ tama na. umalis ka na, baka ihawin ni papa yang reindeer mo... wala pa naman kaming ulam bukas... yung kasama ko, di mo tatanungin? }
-o0o-
(%) hoi!!! ikaw! anong wish mo?
[ alam mo na santa... ]
(%) wow, madali kang kausap... di katulad nung isang kasama mo... lakas talaga ng tama mo...
[ huh? anong sinasabi mo? ang hiling ko, isang bagong pc na may ganitong processor, ganitong memory, ganitong storage capacity, ganitong dvd writer, yung may kasamang os na vista, ganitong version ng adobe photoshop, at ganitong installer, at ganito, at isang ganitong flashdrive, at isang ganito, yung 10 gig ang storage capacity, isang ganito, blahblahblah... ]
(%) o hindE!!!! pareho lang kayo!!!
[ ganun ba? sige. bye. ]
(%) sige. bahala kayo.... sayang din yun.
-o0o-
{ naka move on ka na pala? }
[ syempre noh. di na ko depressed. not worth it. ]
Friday, December 14, 2007
- napansin ko lang -
- napansin ko lang -
meron akong halaman noon na namumulaklak nglavender na flowers... pamana ng isang mahalagangkaibigan na pumunta sa malayo...kung hindi ko siguro nasobrahan ng fertilizer,baka buhay pa yun ngayon...malas talaga.
-o0o-
-(1)-napansin ko lang...may mga taong parang bulaklak...naghihintay lang na pitasin.pagkatapos siyang mapitas, pagaari na siyang pumitas sa kanya - maliban na nga lang kungpababayaan, iiwan, o itatapon...kung pahahalagahan mo siya at iiipit sa paboritomong libro, mananatili siya - kumupas man lahat ngbango at kulay niya, iyo parin siya... yours alone.
-(2)-ang ibang tao, parang paruparo...meron silang mga 'paboritong'{paborito daw} bulaklakna dinadapuan, pero sa isang hindi malamangkadahilanan, palagi naman silang lumilipad papalayo.(*)pupunta sa rose, then aalis, pupunta sa santan,then aalis, pupunta sa gumamela, then aalis...parang hindi nila kayang manatili sa 'paborito'nilang bulaklak... {bakit kaya?}
-(3)-ang ibang tao parang langgam, gumagapang-gapangsa buhay mo na parang okay lang ang lahat.minsan, nagugustuhan mo pa nga ang kiliti...tapos bigla ka na lang nilang kakagatin. dapat sila tirisin. tulad ng langgam, di pinagsisisihan ang pagkawala nila... ang totoo, ipinagpapasalamat pa nga dapat.
-(4)-ang ibang tao parang garapata - nagdadala ng sakit.minsan, di sila napapansin. mahirap sila tanggalin.makapit sila. mahigpit kung kumagat sa balat. masakit sila kung tanggalin, dahil nasusugatan tayopagkatanggal nila... parang naging bahagi na sila ng balatnatin... pero dahil nagdadala ng sakit, alam nating dapat sila tanggalin.pagkatapos natin silang matanggal, at nagkasugat na tayo,nagiiwan sila ng marka - isang palatandaan na minsan sa buhay natin, kinapitan tayo ng garapata...
-(5)-ang ibang tao, parang sponge - hindi magbibigay kunghindi mo pipigain. hindi naman kelangan na pilitin sila.minsan, mapipiga mo sila kung alam mo ang gustoo kailangan nila, o ang susi ng kanilang mga puso na tilanakakandado. pagkatapos mong malaman ang susi sa pusonila, hindi na sila titigil sa kabibigay hanggang sa tuluyan nasilang matuyo, o maubusan...
_mga napansin ko na di ko dapat napansin_
- mga batang hubad na nagtatakbuhan sa harap ng skul namin- mga hubad na bata sa plaza ng minglanilla na naliligo sa ulan- mga inosenteng bata na may mga matang mulat na sa hirap at lupit ng buhay... mga matang humihingi ng katarungan at karapatan... sipon na walangtigil na dumadaloy mula sa ilong nila. mga mukhang tila pinahiran ng uling...- mapait na katotohanang pilit tinatakpan ng mga makukulay na alaala- katotohanang nakatago sa likod ng mga mukhang kupas- mga bagong mukha na dati ay kilala ko, pero di na ngayon...
-o0o-
(*)ano ba ang sukatan kung talagang mahal ng isanglalaki ang isang babae?-pag mainit at mahigpit yumakap? [tsktsktsk... landi ko talaga]-pag palaging nagsasabi ng i love u? [eEwW! disillusioned pagkatapos]-pag palaging nanlilibre ng snack o pamasahe? [may bigla akong naalala]-pag palaging nagbibigay ng flowers, chocolates, at stuffed toys? [may naalala ulit ako]-pag palaging kumikiss? o pag feel na feel ang kiss? [yucks ko talaga]-pag tinutulungan sa paggawa ng projects? [may naalala ulit ako... anak ng...]-pag palaging tinutulungan sa mga assignments?-pag tinuturuan everytime may test? [hahaaaayyy...]-pag magaling manlambing o mangiliti? [di ako marunong mangiliti]-pag palaging nagtetext ng gud nyt, at gud morning? T_T [sob...sob...]-pag palaging nagbibigay ng comment sa friendster? [minsan naglalakad ako pauwi paralang matapos ang mga comments na ang tagal bago ko matapos pagisipan]
(*) alam nyo ba?{malay ko. di ako expert.}[ewan](*) mga bobo.
-o0o-
meron akong halaman noon na namumulaklak nglavender na flowers... pamana ng isang mahalagangkaibigan na pumunta sa malayo...kung hindi ko siguro nasobrahan ng fertilizer,baka buhay pa yun ngayon...malas talaga.
-o0o-
-(1)-napansin ko lang...may mga taong parang bulaklak...naghihintay lang na pitasin.pagkatapos siyang mapitas, pagaari na siyang pumitas sa kanya - maliban na nga lang kungpababayaan, iiwan, o itatapon...kung pahahalagahan mo siya at iiipit sa paboritomong libro, mananatili siya - kumupas man lahat ngbango at kulay niya, iyo parin siya... yours alone.
-(2)-ang ibang tao, parang paruparo...meron silang mga 'paboritong'{paborito daw} bulaklakna dinadapuan, pero sa isang hindi malamangkadahilanan, palagi naman silang lumilipad papalayo.(*)pupunta sa rose, then aalis, pupunta sa santan,then aalis, pupunta sa gumamela, then aalis...parang hindi nila kayang manatili sa 'paborito'nilang bulaklak... {bakit kaya?}
-(3)-ang ibang tao parang langgam, gumagapang-gapangsa buhay mo na parang okay lang ang lahat.minsan, nagugustuhan mo pa nga ang kiliti...tapos bigla ka na lang nilang kakagatin. dapat sila tirisin. tulad ng langgam, di pinagsisisihan ang pagkawala nila... ang totoo, ipinagpapasalamat pa nga dapat.
-(4)-ang ibang tao parang garapata - nagdadala ng sakit.minsan, di sila napapansin. mahirap sila tanggalin.makapit sila. mahigpit kung kumagat sa balat. masakit sila kung tanggalin, dahil nasusugatan tayopagkatanggal nila... parang naging bahagi na sila ng balatnatin... pero dahil nagdadala ng sakit, alam nating dapat sila tanggalin.pagkatapos natin silang matanggal, at nagkasugat na tayo,nagiiwan sila ng marka - isang palatandaan na minsan sa buhay natin, kinapitan tayo ng garapata...
-(5)-ang ibang tao, parang sponge - hindi magbibigay kunghindi mo pipigain. hindi naman kelangan na pilitin sila.minsan, mapipiga mo sila kung alam mo ang gustoo kailangan nila, o ang susi ng kanilang mga puso na tilanakakandado. pagkatapos mong malaman ang susi sa pusonila, hindi na sila titigil sa kabibigay hanggang sa tuluyan nasilang matuyo, o maubusan...
_mga napansin ko na di ko dapat napansin_
- mga batang hubad na nagtatakbuhan sa harap ng skul namin- mga hubad na bata sa plaza ng minglanilla na naliligo sa ulan- mga inosenteng bata na may mga matang mulat na sa hirap at lupit ng buhay... mga matang humihingi ng katarungan at karapatan... sipon na walangtigil na dumadaloy mula sa ilong nila. mga mukhang tila pinahiran ng uling...- mapait na katotohanang pilit tinatakpan ng mga makukulay na alaala- katotohanang nakatago sa likod ng mga mukhang kupas- mga bagong mukha na dati ay kilala ko, pero di na ngayon...
-o0o-
(*)ano ba ang sukatan kung talagang mahal ng isanglalaki ang isang babae?-pag mainit at mahigpit yumakap? [tsktsktsk... landi ko talaga]-pag palaging nagsasabi ng i love u? [eEwW! disillusioned pagkatapos]-pag palaging nanlilibre ng snack o pamasahe? [may bigla akong naalala]-pag palaging nagbibigay ng flowers, chocolates, at stuffed toys? [may naalala ulit ako]-pag palaging kumikiss? o pag feel na feel ang kiss? [yucks ko talaga]-pag tinutulungan sa paggawa ng projects? [may naalala ulit ako... anak ng...]-pag palaging tinutulungan sa mga assignments?-pag tinuturuan everytime may test? [hahaaaayyy...]-pag magaling manlambing o mangiliti? [di ako marunong mangiliti]-pag palaging nagtetext ng gud nyt, at gud morning? T_T [sob...sob...]-pag palaging nagbibigay ng comment sa friendster? [minsan naglalakad ako pauwi paralang matapos ang mga comments na ang tagal bago ko matapos pagisipan]
(*) alam nyo ba?{malay ko. di ako expert.}[ewan](*) mga bobo.
-o0o-
- ecclesiastes part 5 [time] -
'there is a time for everything,and a season for every activity under heaven;a time to weep and a time to laugh,a time to mourn and a time to dance,a time to embrace and a time to refrain,a time to search and a time to give up,a time to keep and a time to throw away...
(*)naaalala ko pa ang hapong iyon... medyo madilim na anglangit... naglalaro ang mga kapitbahay namin ng family computer.masaya ang paligid... nilamon na sila ng mga makulay na tauhan sa laro, tunog ng mga halakhak, kantyaw, at tugtog mula sa computer game... puro na lang sila tawa.nasa kalagitnan na sila ng round three, nang biglang may umalingawngaw na mga sigawan. meron bang umiiyak?ewan. mga takot na tinig at tila ba nawawala na sa sarili...nagtakbuhan sila palabas ng bahay.
humarurot sa takbo ang isa kong kaibiganat niyakap ang ama niyang halos maprito na sa init ng kuryentengdumadaloy sa kanyang katawan... sinong mag-aakala na sasayadsa isang kable ng kuryente ang panungkit na gamit niya?itinakbo siya sa ospital. ang anak niya, baka daw mabaog dahil salakas ng kuryente... main line pala ang nasungkit niya.di ko na maalala kung nasaan ako nang mangyari yun... {baka natutulog na naman...}basta malungkot ang nakita ko pagkatapos... mga kaanak na humahagulgol sa sobrangpagluluksa... mga mukhang bakas na bakas ang pagod,lungkot, takot, at pagkabalisa... ang iba, nalilito pa yata sa mga nangyari... ang iba, wala sa sarili at parang namatayanna ng mga kaluluwa... mabait ang taong yun... di ko lubos akalain.tawanan noong hapon... mga daing at iyak pagdating ng gabi.
ang punong malapit sa poste ng kuryente, matagal nang wala.una ay itinumba ng bagyo... pagkatapos, lahat ng natira nyapang bahagi na nakabaon sa lupa, inubos ng mga anay.ngayon wala na ang puno. ang alaala ng namatay, unti untina ring nauupos... malapit na.
maiksi lang ang buhay... hindi 70 yrs.hindi 60. hindi 50... sa totoo lang di ko alam.pero habang nagtatype ako ngayon, pwede akong bumagsakna lang bigla, at lahat ng gusto kong sabihin, lulubog kasama kosa madilim na kawalan. lahat ng sikretong alam ko, kasama kongmababaon sa lupa... lahat ng pangarap, lahat ng naggawa ko,lahat ng alaala, ang damdamin ko... ano na? paano na?[para sa mga kaibigan ko, alam nyo kung gaano kayo kahalagasa akin... isipin nyo lang ang mga binuo nating alaala, kungpaano ako tumawa, kung paano nyo ako napasaya, kungpaano ko kayo pinangiti, kung paano tayo nagbigayan...sa mga magulang ko, salamat sa pagpapalaki sa isangkatulad ko na puro lang naman talaga sakit sa ulo... sa mgakakilala ko, salamat sa panahon at masaya ako na naging bahagi kang maikli kong buhay...]example lang yun...wala naman akong sakit na nakamamatay, kaya ok lang tayo...kung may ALD ako, sasabihin ko yan sa personal bago ako tuluyangmaging pipi, bulag, o bingi... kung may cancer ako, sasabihin koyan bago ako makalbo... hahahaha!!!hahaaayyy... buhay. dapat alam mo kung anong oras na...alas-kapit pa ba, o alas-bitaw na... alas-meron pa, o alas-wala na.
-o0o-
================================================
(*)naaalala ko pa ang hapong iyon... medyo madilim na anglangit... naglalaro ang mga kapitbahay namin ng family computer.masaya ang paligid... nilamon na sila ng mga makulay na tauhan sa laro, tunog ng mga halakhak, kantyaw, at tugtog mula sa computer game... puro na lang sila tawa.nasa kalagitnan na sila ng round three, nang biglang may umalingawngaw na mga sigawan. meron bang umiiyak?ewan. mga takot na tinig at tila ba nawawala na sa sarili...nagtakbuhan sila palabas ng bahay.
humarurot sa takbo ang isa kong kaibiganat niyakap ang ama niyang halos maprito na sa init ng kuryentengdumadaloy sa kanyang katawan... sinong mag-aakala na sasayadsa isang kable ng kuryente ang panungkit na gamit niya?itinakbo siya sa ospital. ang anak niya, baka daw mabaog dahil salakas ng kuryente... main line pala ang nasungkit niya.di ko na maalala kung nasaan ako nang mangyari yun... {baka natutulog na naman...}basta malungkot ang nakita ko pagkatapos... mga kaanak na humahagulgol sa sobrangpagluluksa... mga mukhang bakas na bakas ang pagod,lungkot, takot, at pagkabalisa... ang iba, nalilito pa yata sa mga nangyari... ang iba, wala sa sarili at parang namatayanna ng mga kaluluwa... mabait ang taong yun... di ko lubos akalain.tawanan noong hapon... mga daing at iyak pagdating ng gabi.
ang punong malapit sa poste ng kuryente, matagal nang wala.una ay itinumba ng bagyo... pagkatapos, lahat ng natira nyapang bahagi na nakabaon sa lupa, inubos ng mga anay.ngayon wala na ang puno. ang alaala ng namatay, unti untina ring nauupos... malapit na.
maiksi lang ang buhay... hindi 70 yrs.hindi 60. hindi 50... sa totoo lang di ko alam.pero habang nagtatype ako ngayon, pwede akong bumagsakna lang bigla, at lahat ng gusto kong sabihin, lulubog kasama kosa madilim na kawalan. lahat ng sikretong alam ko, kasama kongmababaon sa lupa... lahat ng pangarap, lahat ng naggawa ko,lahat ng alaala, ang damdamin ko... ano na? paano na?[para sa mga kaibigan ko, alam nyo kung gaano kayo kahalagasa akin... isipin nyo lang ang mga binuo nating alaala, kungpaano ako tumawa, kung paano nyo ako napasaya, kungpaano ko kayo pinangiti, kung paano tayo nagbigayan...sa mga magulang ko, salamat sa pagpapalaki sa isangkatulad ko na puro lang naman talaga sakit sa ulo... sa mgakakilala ko, salamat sa panahon at masaya ako na naging bahagi kang maikli kong buhay...]example lang yun...wala naman akong sakit na nakamamatay, kaya ok lang tayo...kung may ALD ako, sasabihin ko yan sa personal bago ako tuluyangmaging pipi, bulag, o bingi... kung may cancer ako, sasabihin koyan bago ako makalbo... hahahaha!!!hahaaayyy... buhay. dapat alam mo kung anong oras na...alas-kapit pa ba, o alas-bitaw na... alas-meron pa, o alas-wala na.
-o0o-
================================================
- ecclesiastes part 6 [fear] -
'enjoy life...
ang life dapat inienjoy.alam ko kung paano ko gusto ienjoy ang buhay ko...paano mo gusto ienjoy ang buhay mo?pera? katanyagan? {magartista ka na lang}
napansin ko lang, ang life puno ng choices...puno ng yes or no... yes or no, at yes or no.
nabigyan ka ng ticket papunta sa isang di mo alam na lugar.pupunta ka ba dun o hindi? palagi kong nasasalubong angtanong na to... sa totoo lang mahirap talaga tong sagutin...ang bagong lugar, walang kasigurohan... pwedeng pangit,pero pwede ring mas maganda sa kinalalagyan mo ngayon...dapat lang siguro nating siguruhin na pagpunta natin dun, aydi tayo maliligaw... at kung maligaw man tayo, ay siguruhindin nating magagawa pa nating bumalik... dapat din natingsiguruhin na pagbalik natin, meron pa tayong babalikan.nasubukan ko nang umuwi, pero wala nang naabutan...[ang tahanan kong wala nang laman...]tanging mga awit na lang mula sa kahapon ang pwede kongialay sa mga alaala ng tahanan kong di ko na mababalikan.sa totoo lang, ito ang pinakakinatatakutan ko sa lahat...
-o0o-
uhaw ka sa pagtingin ng iba... gusto mong tingalain.gusto mong magkaroon ng maipagmamayabang sa kanila... gustomong umangat sa kanila... nakakakita ka ng panandaliang ligayasa mata ng mga taong nagpipiyesta sa katawan mong sumasabaysa makamundong tugtugin... sumasabay ka sa nakakabinging tunog.halos mabulag ka ng napakaliwanag na ilaw na nakasentro sayo...
isang araw, habang sumasayaw ka, biglangdidilim ang center stage... dahan-dahang kukupas ang tunog ngpalakpakan... ang hiyawan ng audience, lalamunin ng katahimikan atkadilimang di mo matatakasan... isaisang maglalaho ang mgataong dati ay nakatutok sa iyo ng buong paghanga, inggit, opagnanasa... mapapatigil ka sa sobrang pagod. nasan na ang lahat?
sa audience, makikita mong iilan na lang ang nakatingin sayo.malungkot na mga mata - ang iba, luhaan.wala ka bang nakalimutan?wala ka bang naiwala?nagawa mo bang pag-ingatan ang mga bagay na mahalaga sayo?wala ka bang hindi napansin?
narinig mo ba ang mahina nilang tinig? o puro lang ingay ngtugtog ang narinig mo? napatay ba ng maiingay na tugtugin ang bosesnila? ang mga walangkwentang bagay at hangarin...mga makamundong ambisyon... kaakitakit na mga pangako ngisang pabagubagong mundo... naniniwala ka ba sa kanila?sabi nga ni emilio jacinto,'let us seek light and not be seduced by glitters...
takot din ako dito... maswerte ako ngayon dahil di pa tumitigilang maingay na tugtog... pag tumigil ba ako ngayon, may nanonood ba?ikaw? sumasayaw ka din ba ngayon? may mga bagay ka ba nanapabayaan na ngayon ay naglaho na?
-o0o-
mga multong bumabalik mula sa kahapong matagal ko nang nilibing.so much to fight, so little to fight with...
ang life dapat inienjoy.alam ko kung paano ko gusto ienjoy ang buhay ko...paano mo gusto ienjoy ang buhay mo?pera? katanyagan? {magartista ka na lang}
napansin ko lang, ang life puno ng choices...puno ng yes or no... yes or no, at yes or no.
nabigyan ka ng ticket papunta sa isang di mo alam na lugar.pupunta ka ba dun o hindi? palagi kong nasasalubong angtanong na to... sa totoo lang mahirap talaga tong sagutin...ang bagong lugar, walang kasigurohan... pwedeng pangit,pero pwede ring mas maganda sa kinalalagyan mo ngayon...dapat lang siguro nating siguruhin na pagpunta natin dun, aydi tayo maliligaw... at kung maligaw man tayo, ay siguruhindin nating magagawa pa nating bumalik... dapat din natingsiguruhin na pagbalik natin, meron pa tayong babalikan.nasubukan ko nang umuwi, pero wala nang naabutan...[ang tahanan kong wala nang laman...]tanging mga awit na lang mula sa kahapon ang pwede kongialay sa mga alaala ng tahanan kong di ko na mababalikan.sa totoo lang, ito ang pinakakinatatakutan ko sa lahat...
-o0o-
uhaw ka sa pagtingin ng iba... gusto mong tingalain.gusto mong magkaroon ng maipagmamayabang sa kanila... gustomong umangat sa kanila... nakakakita ka ng panandaliang ligayasa mata ng mga taong nagpipiyesta sa katawan mong sumasabaysa makamundong tugtugin... sumasabay ka sa nakakabinging tunog.halos mabulag ka ng napakaliwanag na ilaw na nakasentro sayo...
isang araw, habang sumasayaw ka, biglangdidilim ang center stage... dahan-dahang kukupas ang tunog ngpalakpakan... ang hiyawan ng audience, lalamunin ng katahimikan atkadilimang di mo matatakasan... isaisang maglalaho ang mgataong dati ay nakatutok sa iyo ng buong paghanga, inggit, opagnanasa... mapapatigil ka sa sobrang pagod. nasan na ang lahat?
sa audience, makikita mong iilan na lang ang nakatingin sayo.malungkot na mga mata - ang iba, luhaan.wala ka bang nakalimutan?wala ka bang naiwala?nagawa mo bang pag-ingatan ang mga bagay na mahalaga sayo?wala ka bang hindi napansin?
narinig mo ba ang mahina nilang tinig? o puro lang ingay ngtugtog ang narinig mo? napatay ba ng maiingay na tugtugin ang bosesnila? ang mga walangkwentang bagay at hangarin...mga makamundong ambisyon... kaakitakit na mga pangako ngisang pabagubagong mundo... naniniwala ka ba sa kanila?sabi nga ni emilio jacinto,'let us seek light and not be seduced by glitters...
takot din ako dito... maswerte ako ngayon dahil di pa tumitigilang maingay na tugtog... pag tumigil ba ako ngayon, may nanonood ba?ikaw? sumasayaw ka din ba ngayon? may mga bagay ka ba nanapabayaan na ngayon ay naglaho na?
-o0o-
mga multong bumabalik mula sa kahapong matagal ko nang nilibing.so much to fight, so little to fight with...
- ecclesiastes part 4 [unfair] -
'for with much knowledge comes much sorrow;the more knowldedge, the more grief...of making many books there is no end,and much study wearies the flesh...
(*)hahaha!knsay tapulan mobuhat ug project,tapulan magtuon, di mobuhat ug assignment,ug di ganahan moeskwela parehas nakoO0o?'!?hahaha!!! samok ra na sa akong kinabuhi. kung wa ta na high-tech karon, wa na tay bayranan sa kuryente ugtubig... ang sapa di mahugaw... ang minglanilla,puros ra sagbutan. daghan ug kanding magdagan2.daghan ug baka nga magsige ug mooooo... di komanginahanglan ug kwarta kay daghan ug itlog sa silongsa among balay nga presko hinimo sa kawayan... kung moadtoko sa talisay, mosakay ra ko ug kabayo. way radyo.way tv. magduwa ra tang tanan ug tubig2... mangatulog taug pwerteng sayoha... mangaon ta sa dahon sa saging.ang atong sud-an, kita ra ang moihaw... magkatag lang angbaboy sa pakigne!!!hahahaha!!!kapoy noh? pero nakasuway na ka ane nga kinabuhi?di ka magsige ug huna2 nga wa ka warta.di ka magsige huna2 sa project sa adchem ug sa english.di na ka magtuon. di na ka moskwela. bakasyon pirme...laag pirme... hahayyy... daghan ug lamok.bogo tang tanan... di ta makabalo nga lami diay ang tangent.di ta makabalo nga non-steroidal inflammatory drug diay angketoprofen (pwede pod na xa ihawon, tag 10 ra ang kilo ana)hahaaaayyy...bitaw... excuse ra ni xa para sa mga tapulan parehas nako... ayaw ug tuo ani...
-o0o-
'the race is not for the swift,or the battle for the strong...but time and chance happen to them all...
(*)life is unfair. nasubukan mo na bang gawin ang lahatng kaya mo para makamit ang isang bagay? nakuha mo baang gusto mo?ilang ulit ko na tong naggawa...palagi kong nakikita na ang ibang tao - kahit maramingkakulangan, kahit hindi kasindami ng naggawa tulad ko,kahit hindi kasing galing ko - ay mas nagiging successful sakin.tingnan mo ang mafia. mayaman sila kahit masasama.bakit mayaman si bill gates? bat sa dinamidami ng tao sa mundo,sya ang naging mastermind sa likod ng microsoft?mas matalino ba si gates kay einstein at newton? tingnan mo ang mga tao sa paligid... may mga taong sampuang syota habang ikaw halos magpakamatay na dahil sa isangdi mo makuhakuha... mas magaling ba sila magmahal?dahil ba mas mukha silang tao kaysa sayo?di ko alam... ewan. di ko rin alam...tatanungin ko SIYA pag nagkita kami.hahahaha!!!
-o0o-
==========================================
(*)hahaha!knsay tapulan mobuhat ug project,tapulan magtuon, di mobuhat ug assignment,ug di ganahan moeskwela parehas nakoO0o?'!?hahaha!!! samok ra na sa akong kinabuhi. kung wa ta na high-tech karon, wa na tay bayranan sa kuryente ugtubig... ang sapa di mahugaw... ang minglanilla,puros ra sagbutan. daghan ug kanding magdagan2.daghan ug baka nga magsige ug mooooo... di komanginahanglan ug kwarta kay daghan ug itlog sa silongsa among balay nga presko hinimo sa kawayan... kung moadtoko sa talisay, mosakay ra ko ug kabayo. way radyo.way tv. magduwa ra tang tanan ug tubig2... mangatulog taug pwerteng sayoha... mangaon ta sa dahon sa saging.ang atong sud-an, kita ra ang moihaw... magkatag lang angbaboy sa pakigne!!!hahahaha!!!kapoy noh? pero nakasuway na ka ane nga kinabuhi?di ka magsige ug huna2 nga wa ka warta.di ka magsige huna2 sa project sa adchem ug sa english.di na ka magtuon. di na ka moskwela. bakasyon pirme...laag pirme... hahayyy... daghan ug lamok.bogo tang tanan... di ta makabalo nga lami diay ang tangent.di ta makabalo nga non-steroidal inflammatory drug diay angketoprofen (pwede pod na xa ihawon, tag 10 ra ang kilo ana)hahaaaayyy...bitaw... excuse ra ni xa para sa mga tapulan parehas nako... ayaw ug tuo ani...
-o0o-
'the race is not for the swift,or the battle for the strong...but time and chance happen to them all...
(*)life is unfair. nasubukan mo na bang gawin ang lahatng kaya mo para makamit ang isang bagay? nakuha mo baang gusto mo?ilang ulit ko na tong naggawa...palagi kong nakikita na ang ibang tao - kahit maramingkakulangan, kahit hindi kasindami ng naggawa tulad ko,kahit hindi kasing galing ko - ay mas nagiging successful sakin.tingnan mo ang mafia. mayaman sila kahit masasama.bakit mayaman si bill gates? bat sa dinamidami ng tao sa mundo,sya ang naging mastermind sa likod ng microsoft?mas matalino ba si gates kay einstein at newton? tingnan mo ang mga tao sa paligid... may mga taong sampuang syota habang ikaw halos magpakamatay na dahil sa isangdi mo makuhakuha... mas magaling ba sila magmahal?dahil ba mas mukha silang tao kaysa sayo?di ko alam... ewan. di ko rin alam...tatanungin ko SIYA pag nagkita kami.hahahaha!!!
-o0o-
==========================================
- ecclesiastes part 3 [joy] -
'A cord of three strands is not quickly broken...
(*)minsan ay narinig ko si papa -
'if you want to run faster, run alone.if you want to run longer, run with a group...
ang ganda, pero gusto ko rin sanang dugtungan...
'if you want the run to be meaningful, run for someone.if you want to run satisfied, run with someone...
ang kay papa - cooperation at unity. pagtutulungan.ang sa'kin - isang matibay na dahilan para mabuhayat isang dahilan para lumigaya...
naalala ko tuloy yung pinakalife-changing na lesson na natutunan ko mula sa isangnapakahalagang kaibigan. isang lessonna di ko kailanman malilimutan...
(direction: arrange in proper order)fame, finances, influence, education, relationships...
{unahin mo ang education. pangalawa ang finances.pangatlo ang influence. fourth ang fame. last ang relationships.}
bata pa ako nung itanong sakin ang tanong na to... nung bata pa kasi ako, palaaway lahatng bata sa amin. mahiyain ako sa mga babae. sa totoo lang, medyo huli na ako nagka-crush.(guess mo kung anong taon ko siya unang nakita...)
[ang totoo, ngayong high school lang ako nakapag-ipon ng tamang dami ng guts para makipagusap sa mga taong dati ay di ko nilalapitan kasi nga nahihiya ako...]
tama naman talaga ang sagot ko. para sa isang bata,ano ang halaga ng mga relationships?aanhin ko ang syotang gagastosan?aanhin ko ang maybahay na habangbuhay akong tatalakan at rarakrakan ng bungangang mala-armalite?aanhin ko ang mga kaibigan?sanay akong mag-isa nung kinder ako...hindi marunong magtago ng sikreto ang mga classmates konung elementary... hanggang ngayon, ganun pa rin sila.may mga bagay na kayangkaya nilang ipagkalat nang di silanaapektohan... ako hindi. pati mga katiting na sinasabi ko,kadalasan, ayokong sinasabi sa iba... kaya siguro isang kaibiganlang talaga ang importante sakin...
[bigyan mo ko ng isang kaibigan na mapagkakatiwalaan at hinding hindi ako ipagpapalit, at makikita mong kaya kong talikuran ang iba para sa kanya... di ko kailanganang madaming kaibigan{kakilala},ang kelangan ko totoo...]
[sa isang subdivision na puro mayayaman ang mga bata,sino ang aasahan kong makipaglaro o makipagkaibigan sa akin? wala akong computer, o remote-controlledna laruan, o robot, o matchbox, o gameboy...]
kailangan ko lang tapusin ang pag-aaral... grumaduate withhonors, makapag-trabaho, mag-abroad, make big bucksand save all my money til i get filthy rich! yun lang.yun ang pilit pinoprogram ng mundong to sa utak ng mgabata - pera lang ang lahat sa mundo... edukasyon...hindi nila sinasabi na maikli lang ang buhay para sayangin sa pagtupad ng mga pangarap na hindi naman magpapatawasa atin pag nasa ilalim na tayo ng lupa...pinapaniwala tayo ng mundo na kailangan nating magingpraktikal para mabuhay at maging masaya...sa totoo lang, importante para sakin ang pera, at everytimenapapaisip ako ng pera, bigas ang una kong naiisip bilhin...tumatawa nga palagi sakin si papa kasi lagi daw bigas anginiisip ko pag pera ang pinaguusapan... e ano ba dapat?
[e pagkain naman talaga ang gamit ng pera diba? ang peraay kailangan natin para mabuhay - hindi para maging maligaya.isang malaking BOO! para sa mga materialistic na tao.sila kadalasan ang mga pinakamabababaw na tao...ewan kung san umiikot ang buhay nila... ewan kung ano angmga prinsipyo nila...]
naniniwala ako sa fairytales... (mali ka!hindi ako naniniwalasa fairies, genies, at palakang nagiging tao pag hinalikan!)naniniwala ako sa wishes na natutupad, sa mga imposiblengbagay na biglang nagkakatotoo, sa true love, at sa happy ever after... bakit nagpari ang maharlikang si st. thomas aquinas?happy ending ba ang story dahil princess naat super-yaman na si cinderella?
-o0o-
=======================================
(*)minsan ay narinig ko si papa -
'if you want to run faster, run alone.if you want to run longer, run with a group...
ang ganda, pero gusto ko rin sanang dugtungan...
'if you want the run to be meaningful, run for someone.if you want to run satisfied, run with someone...
ang kay papa - cooperation at unity. pagtutulungan.ang sa'kin - isang matibay na dahilan para mabuhayat isang dahilan para lumigaya...
naalala ko tuloy yung pinakalife-changing na lesson na natutunan ko mula sa isangnapakahalagang kaibigan. isang lessonna di ko kailanman malilimutan...
(direction: arrange in proper order)fame, finances, influence, education, relationships...
{unahin mo ang education. pangalawa ang finances.pangatlo ang influence. fourth ang fame. last ang relationships.}
bata pa ako nung itanong sakin ang tanong na to... nung bata pa kasi ako, palaaway lahatng bata sa amin. mahiyain ako sa mga babae. sa totoo lang, medyo huli na ako nagka-crush.(guess mo kung anong taon ko siya unang nakita...)
[ang totoo, ngayong high school lang ako nakapag-ipon ng tamang dami ng guts para makipagusap sa mga taong dati ay di ko nilalapitan kasi nga nahihiya ako...]
tama naman talaga ang sagot ko. para sa isang bata,ano ang halaga ng mga relationships?aanhin ko ang syotang gagastosan?aanhin ko ang maybahay na habangbuhay akong tatalakan at rarakrakan ng bungangang mala-armalite?aanhin ko ang mga kaibigan?sanay akong mag-isa nung kinder ako...hindi marunong magtago ng sikreto ang mga classmates konung elementary... hanggang ngayon, ganun pa rin sila.may mga bagay na kayangkaya nilang ipagkalat nang di silanaapektohan... ako hindi. pati mga katiting na sinasabi ko,kadalasan, ayokong sinasabi sa iba... kaya siguro isang kaibiganlang talaga ang importante sakin...
[bigyan mo ko ng isang kaibigan na mapagkakatiwalaan at hinding hindi ako ipagpapalit, at makikita mong kaya kong talikuran ang iba para sa kanya... di ko kailanganang madaming kaibigan{kakilala},ang kelangan ko totoo...]
[sa isang subdivision na puro mayayaman ang mga bata,sino ang aasahan kong makipaglaro o makipagkaibigan sa akin? wala akong computer, o remote-controlledna laruan, o robot, o matchbox, o gameboy...]
kailangan ko lang tapusin ang pag-aaral... grumaduate withhonors, makapag-trabaho, mag-abroad, make big bucksand save all my money til i get filthy rich! yun lang.yun ang pilit pinoprogram ng mundong to sa utak ng mgabata - pera lang ang lahat sa mundo... edukasyon...hindi nila sinasabi na maikli lang ang buhay para sayangin sa pagtupad ng mga pangarap na hindi naman magpapatawasa atin pag nasa ilalim na tayo ng lupa...pinapaniwala tayo ng mundo na kailangan nating magingpraktikal para mabuhay at maging masaya...sa totoo lang, importante para sakin ang pera, at everytimenapapaisip ako ng pera, bigas ang una kong naiisip bilhin...tumatawa nga palagi sakin si papa kasi lagi daw bigas anginiisip ko pag pera ang pinaguusapan... e ano ba dapat?
[e pagkain naman talaga ang gamit ng pera diba? ang peraay kailangan natin para mabuhay - hindi para maging maligaya.isang malaking BOO! para sa mga materialistic na tao.sila kadalasan ang mga pinakamabababaw na tao...ewan kung san umiikot ang buhay nila... ewan kung ano angmga prinsipyo nila...]
naniniwala ako sa fairytales... (mali ka!hindi ako naniniwalasa fairies, genies, at palakang nagiging tao pag hinalikan!)naniniwala ako sa wishes na natutupad, sa mga imposiblengbagay na biglang nagkakatotoo, sa true love, at sa happy ever after... bakit nagpari ang maharlikang si st. thomas aquinas?happy ending ba ang story dahil princess naat super-yaman na si cinderella?
-o0o-
=======================================
- ecclesiastes part 2 [sorrow] -
'and i declared that the dead,who had already died,are happier than the living,who are still alive...
(*)'the sadness lasts forever...' sabi ni vincentvan gogh. di ko alam kung naniniwala ka dun,pero ako, oo. pero the happiness lasts foreveras well... ako ang may sabi nun. depende langtalaga sayo yun kung saan ka titingin -sa tinik ng rosas, o sa bulaklak niya.sabi ni albert camus, may mga taodaw talaga na tumitira sa isang magulo at nakakalitong mundo kung saan pilit nilang iniintindiang mga nakakalitong bagay... mga nakakalitongbagay na hindi iniisip ng iba... halimbawa, may dalawang tao na iniwan ng mga syota nila... yung isa madalingtinanggap ang pangyayari. iniisip niyang ganun talagaang buhay... kinuha ang cellphone niya, tiningnanang phonebook, at nagsimulang makipagtext.pagkatapos ng isang linggo, may bagong syota naang mokong.
yung isa naman, gabi-gabing nagiisip at umiyak.nagkukulong sa kwarto, sinasariwa lahat ng nabuongalaala at pangarap na ngayoy napakalayo na para maabot.iniintindi ang lahat ng dahilan ng hiwalayan. bat siyaganun kadaling palitan? sobrang dami ng nawala.sobrang sayang ng mga pagkakataong dapat ay sa kanya.pagkatapos ng lahat ng sakit,lahat ng kalungkutan, lahat ng gulo...ano ang maaasahan mo sa kanya?'theres no escape...life is unfair...isang araw, hindi lumabas ng kwarto si boy...wala na siya...lumutang na sa hangin.tanging papel lang ang nakinig sa kanya...lahat ng dapat sabihin, dumaan sa bolpen atsa mga luhang di tumigil sa pagpatak... ang hulingiyak ng pagmamakaawa, isinigaw ng huling tibok ngkanyang puso...
'to be or not to be?'tanong ni shakespeare... di natin alam...takot ako sa pwede kong makita pagkatapos...
-o0o-
==============================================
(*)'the sadness lasts forever...' sabi ni vincentvan gogh. di ko alam kung naniniwala ka dun,pero ako, oo. pero the happiness lasts foreveras well... ako ang may sabi nun. depende langtalaga sayo yun kung saan ka titingin -sa tinik ng rosas, o sa bulaklak niya.sabi ni albert camus, may mga taodaw talaga na tumitira sa isang magulo at nakakalitong mundo kung saan pilit nilang iniintindiang mga nakakalitong bagay... mga nakakalitongbagay na hindi iniisip ng iba... halimbawa, may dalawang tao na iniwan ng mga syota nila... yung isa madalingtinanggap ang pangyayari. iniisip niyang ganun talagaang buhay... kinuha ang cellphone niya, tiningnanang phonebook, at nagsimulang makipagtext.pagkatapos ng isang linggo, may bagong syota naang mokong.
yung isa naman, gabi-gabing nagiisip at umiyak.nagkukulong sa kwarto, sinasariwa lahat ng nabuongalaala at pangarap na ngayoy napakalayo na para maabot.iniintindi ang lahat ng dahilan ng hiwalayan. bat siyaganun kadaling palitan? sobrang dami ng nawala.sobrang sayang ng mga pagkakataong dapat ay sa kanya.pagkatapos ng lahat ng sakit,lahat ng kalungkutan, lahat ng gulo...ano ang maaasahan mo sa kanya?'theres no escape...life is unfair...isang araw, hindi lumabas ng kwarto si boy...wala na siya...lumutang na sa hangin.tanging papel lang ang nakinig sa kanya...lahat ng dapat sabihin, dumaan sa bolpen atsa mga luhang di tumigil sa pagpatak... ang hulingiyak ng pagmamakaawa, isinigaw ng huling tibok ngkanyang puso...
'to be or not to be?'tanong ni shakespeare... di natin alam...takot ako sa pwede kong makita pagkatapos...
-o0o-
==============================================
Subscribe to:
Posts (Atom)